O szkole

Pedagog Szkolny

Psycholog szkolny

mgr Elżbieta Grzegórzko

poniedziałek 9.00 – 13.00
wtorek 9.00 – 13.00
środa 10.30 – 15.30
czwartek 9.00 – 13.00
piątek 9.00 – 13.00

Konsultacje dla rodziców:

wtorek 15.15 – 15.45
czwartek 10.00 – 11.30

Pedagog szkolny

mgr Lidia Musiał

Wtorek 13:15 – 15:15

Środa 8:00 – 10:00

Czwartek 11:00 – 15:00

Piątek 12:15 – 14:15

Konsultacje dla rodziców:

poniedziałek 12.30 – 13.30

mgr Sylwia Stępień

poniedziałek 9.00 – 13.00
wtorek 9.00 – 13.00
środa 10.30 – 15.30
czwartek 9.00 – 13.00
piątek 9.00 – 13.00

Konsultacje dla rodziców:

środa 14.00 – 15.00
piątek 10.00 – 11.00

  1. Pozwól dziecku zabrać do szkoły ulubioną zabawkę. Będzie czuło się bezpieczniej i pewniej siebie mając u boku swojego „przyjaciela”.
  2. Rozmawiaj z dzieckiem o szkole, koleżankach , kolegach, nauczycielach. Wysłuchaj tego, co ma do powiedzenia. Dopytuj się, dowiedz się , co go martwi, a co cieszy, jak radzi sobie w różnych sytuacjach. Pomagaj mu rozwiązywać problemy. Ucz, jak być dobrym kolegą, koleżanką ,wrażliwości na potrzeby innych, uczynności, wyrozumiałości i umiejętności dzielenia się z innymi. Naucz dziecko, by nie oceniało pochopnie swoich kolegów, koleżanek i nauczycieli .Tłumacz ,że warto postarać się zrozumieć ich zachowanie.
  3. Mów dobrze o szkole swojego dziecka, nauczycielach , kolegach , koleżankach. Rozmawiaj z nim o tym co jest „fajne” i ciekawe w szkole. Podawaj pozytywne przykłady dlaczego warto do niej chodzić.
  4. Pomagaj dziecku w odrabianiu zadań i prac domowych. Wspieraj go, dodawaj mu otuchy, wytłumacz, gdy czegoś nie rozumie, odpytaj. Pomóż swojemu dziecku spakować się do szkoły. Pociesz je, gdy dostanie słaby stopień. Wytłumacz, ze oceny nie są najważniejsze.
  5. Często chwal swoje dziecko za jego, nawet drobne osiągnięcia. Nagradzaj swoje dziecko słownie. Ciesz się z jego  wszelkich, nawet niewielkich osiągnięć i sukcesów .Mów do swojej pociechy np.: „Myślę, że możesz być z siebie dumny/ dumna”, „Widzę, że przyłożyłeś/przyłożyłaś się, do tego zadania”, „ Właśnie, tak! Spisałeś, spisałaś się na medal” – takie komunikaty wspierają samoocenę wewnętrzną dziecka               i korzystnie wpływają na jego motywację. Pamiętaj słowa mają moc.
  6. Wspieraj dziecko, dodawaj mu otuchy, jeżeli wystąpią niepowodzenia. Rozmawiaj ze swoją latoroślą o jej niepowodzeniach, problemach i wszelkich trudnościach. Zapytaj z czym ma największy problem i jak możesz jej pomóc. Postarajcie się wspólnie rozwiązać trudności.
  7. Bądź empatyczny. Postaraj się wczuć w sytuację dziecka, zrozumieć je. Spróbuj wyobrazić sobie, co Ty czułbyś (czułabyś) w takiej sytuacji. Nie oceniaj- wspieraj. Gdy Twoje dziecko się cieszy, Ty ciesz się razem z nim.
  8. Opowiadaj o swoich pozytywnych szkolnych doświadczeniach. Opowiedz dziecku o swoich sukcesach w szkole, ciekawych i wesołych przygodach, o relacjach z kolegami, koleżankami, nauczycielami. Pokaż ,że w szkole naprawdę można się „dobrze  bawić”.
  9. Poznaj przyjaciół dziecka i staraj się, by mógł z nimi spędzać czas również po szkole. Obserwuj, patrz , słuchaj , a zobaczysz jak zachowuje się w grupie i jak radzi sobie w relacjach społecznych. Pozwól dziecku na spędzanie czasu z rówieśnikami . Zabawa to najlepszy sposób na relaks.
  10. Pozwól dziecku po szkole na dużą porcje zabawy  w domu i na świeżym powietrzu. Zabawa to najlepsze lekarstwo na stres. Pozwala dziecku się zrelaksować, rozładować napięcie, uwolnić nadmiar energii, zapomnieć o problemach . Zabawa uczy, rozwija i wychowuje. W trakcie jej dziecko kształtuje swoje uczucia, uwalnia, zarówno te pozytywne jak i negatywne .
  11. Kładź dziecko wcześnie spać tak, aby było wypoczęte. Pamiętaj, aby dziecko chodziło spać o tych samych porach, również w weekendy. Będzie wypoczęte, zdrowe i pełne energii. Pomóż dziecku wyciszyć się przed snem. Poczytaj razem z nim ciekawą książeczkę. Zaśpiewaj ulubioną piosenkę. Przytul. Pooglądaj zdjęcia z albumu rodzinnego.
  12. Stosuj zdrową dietę : świeże warzywa, owoce, soki. Uzupełniaj niedobory magnezu, który zmniejsza produkcje hormonów stresowych. Ogranicz słodycze.

Pamiętaj! Dbaj o przyjazną i życzliwą atmosferę w domu między wszystkimi domownikami: spokojny dom, pełen akceptacji, miłości i ciepła, zrozumienia ,bez krzyku, wrzasku, agresji i pośpiechu. Odpowiednia atmosfera  przeciwdziała stresowi.

Ośrodek Wspierania Dziecka i Rodziny w Będzinie informuje, że Punkt Konsultacyjny w Wojkowicach jest czynny w dniach:

Poniedziałki – w godzinach 10.00-17.00- Psycholog
Środy- w godzinach 13.00-16.00 – Pedagog- Oligofrenopedagog
Czwartki- w godzinach 10.00-17.00- Psycholog

Dodatkowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu – 32 267 43 52

ZAJĘCIA WARSZTATOWE W KLASIE VII

27 kwietnia uczniowie klasy VII uczestniczyli w zajęciach warsztatowych organizowanych  przez Pracownie Profilaktyki Krokus na temat uzależnienia od telefonu komórkowego. Spotkanie prowadziła Pani psycholog Monika. Warsztaty dotyczyły profilaktyki uzależnień od telefonów. Głównymi narzędziami pracy była praca w grupie, w której młodzież mogła dzięki swojej współpracy wygenerować jak najwięcej pomysłów. Zastosowano również  metodę dyskusji na takie tematy jak m. in różnice pomiędzy uzależnieniami od substancji, a uzależnieniami behawioralnymi, jak można chronić siebie przed uzależnieniem od telefonu. Dzięki temu młodzież mogła się podzielić własnymi doświadczeniami, opiniami na temat uzależnienia od telefonu. Na początku spotkania grupa wspólnie ustaliła zasady zachowania podczas zajęć , sporządziła tzw kontrakt.  Następnie uczniowie wspominali i wymieniali korzyści oraz zagrożenia wynikające z używania telefonu. Podczas zajęć siódmoklasiści wykonywali ciekawe ćwiczenia . Jeno z nich miało na celu przedstawienie różnic pomiędzy komunikacją wirtualną, a bezpośrednią. Było również ćwiczenie ,w którym młodzież otrzymała opis fikcyjnej historii Basi- dziewczyny uzależnionej od telefonu. Na podstawie historii głównej bohaterki uczniowie wspólnie z panią psycholog ustalili, zachowania które mogą świadczyć o nadużywaniu telefonu. Na koniec zajęć prowadząc zachęcała uczniów do częstszego wybierania bezpośredniego kontaktu, spotkań ze znajomymi, przyjaciółmi , bliskimi zamiast kontaktowania się przez telefon. Inicjatorką zajęć dla uczniów była pani pedagog Sylwia Stępień.

Zajęcia integracyjne pt. „Poznajmy się”

W  klasach I  odbyły się zajęcia integracyjne pt. „Poznajmy się” przeprowadzone przez  pedagoga szkolnego. Głównym celem zajęć była  integracja klasy, budowanie poczucia bezpieczeństwa i zaufania , próba rozpoznawania swoich uczuć. Pierwszoklasiści pracowali indywidualnie  i w grupie, ćwiczyli autoprezentację uczestniczyli w grach i zabawach ruchowych . Na początku zajęć pani pedagog przywitała klasę i poinformowała uczniów o celu spotkania. Następnie wspólnie ustalono zasady obowiązujące podczas zajęć. Później uczniowie wpisywali na przygotowanym arkuszu, swoje   inicjały , imiona  lub znaki w miejscu, które charakteryzowało ich  aktualne samopoczucie. Następnie wykonywali swojej wizytówki (imię oraz rysunki ,napisy charakteryzujące daną osobę ). Gotową pracę prezentowali na forum grupy ćwicząc przy tym umiejętności autoprezentacji. Szukali swoich pokrewnych dusz na podstawie podobieństw: wielkości dłoni, stopy, ulubionej bajki, owoców i potraw itp. Na zakończenie spotkania uczestniczyli w zabawie „Simon says”, sprawdzając swoją spostrzegawczość, pamięć oraz doskonaląc umiejętności językowe. Zabawa była przednia. Wszyscy chętnie i z uśmiechem na twarzy uczestniczyli w zajęciach. Teraz na pewno wiedzą o sobie dużo więcej i są bardziej zintegrowani .

 

 

 

 

 

 

Konkursu plastycznego „Mój autoportret

Konkursu plastycznego „Mój autoportret” przeprowadzonego w ramach kampanii „Zachowaj Trzeźwy Umysł”. Po burzliwych obradach jurry w I etapie, do kolejnego zakwalifikowało się 9 prac. Uczniowie całej szkoły przez tydzień, podczas długich przerw mogli oddawać głosy na wybraną przez siebie prace. Głosy mnożyły się w koszyku jak grzyby po deszczu. Każdy bowiem chciał zagłosować na prace która bardzo mu się podobała. Grono pedagogiczne również przyłączyło się do głosowania. Po zakończeniu zbierania głosów, komisja w składzie : pani Stępień i pani Czerkawska przeliczyły głosy. Oto wyniki : I miejsce -Tobiasz z klasy V b, II miejsce- Igor z klasy I b, III miejsce Eliza z klasy IV b. Wszystkim, a szczególnie zwycięzcom szczerze gratuluję i dziękuję za udział w konkursie. W przyszłym roku powtórka. Dziękuję również uczennicom klasy VII za pomoc podczas zbierania głosów Oliwii i Julicie.

Gratulacje raz jeszcze!!!

                                  

 

 

 

Komputer, laptop, tablet i Internet to bez wątpienia w dzisiejszych czasach wynalazki, które umożliwiają nam poznawać świat, ludzi oraz wykonać wiele czynności o wiele szybciej i łatwiej. Co współczesny człowiek zrobił by bez nich? Niewątpliwie miałby wielki kłopot w realizacji codziennych obowiązków i zadań. Przecież obecnie przez Internet można zrobić wszystko. Zakupy, zapłacić rachunki, uczyć się , relaksować itp. Jednak wiadomo ,że wynalazki te mają zarówno pozytywny, jak i negatywny wpływ na rozwój człowieka, a zwłaszcza dzieci i młodzież . Z jednej strony mogą rozwijać ale również ograniczać, gdy jest to niekontrolowane.
Dla dzieci i młodzieży komputer i Internet stanowią nierozłączny element codziennego życia. Wszędzie dookoła nas możemy zobaczyć dzieci i młodzież korzystających z komputera, telefonu i Internetu. Samo korzystanie z tych urządzeń elektronicznych nie jest czymś złym . Bowiem jak wynika z badań komputer , Internet wpływa na rozwój umiejętności społecznych. Pozwalają one rozwijać samodzielność, dostarczają rozrywki i relaksu, pomagają również w wyszukiwaniu , odnajdywaniu i zdobywaniu informacji na interesujące tematy. Internet kształci, może rozwijać kreatywność, ułatwia naukę, dostarcza najbardziej aktualnych wiadomości, pobudza sferę emocjonalną człowieka. Jednak z drugiej strony te nowoczesne gadżety wywierają również negatywny wpływ. Dają łatwą i szybką możliwość dotarcia do treści, obrazów ,informacji nieodpowiednich dla dzieci i młodzieży. Wpływają na wady wzroku i postawy. Doprowadzają do zaburzeń emocjonalnych. Wzmagają agresję, zwłaszcza gry komputerowe zawierające dużo przemocy. Często prowadzą do uzależnień. Doprowadzają do zaburzeń rozwoju społecznego i umiejętności społecznych . Przyczyniają się bowiem do tego między innymi: anonimowość i brak hamulców, wzajemne odizolowanie od siebie użytkowników, prowadzące do rozluźnienia więzi społecznych, a z czasem nawet do zerwania kontaktów z otoczeniem i z własną rodziną szerszym kontekście może to prowadzić do zupełnej izolacji dzieci i młodzieży. A w konsekwencji może doprowadzić do rozpadu wielu więzi społecznych. Dlatego tak ważna jest edukacja w zakresie umiejętnego i bezpiecznego korzystania z Internetu i komputera.

Z myślą o naszych uczniach i w trosce o ich prawidłowy rozwój i bezpieczeństwo w naszej szkole w tym roku szkolnym realizowany będzie projekt „Stowarzyszenia Twórczych Umysłów” na temat „Bezpieczeństwo dzieci on-line”. Głównym celem programu jest ochrona dzieci i młodzieży przed niebezpieczeństwami wirtualnego świata. Uczestnicy programu nabędą wiedzę i umiejętności niezbędne do bezpiecznego korzystania z Internetu oraz prawidłowego reagowania na sytuacje zagrażające i krzywdzące dla siebie i innych. W projekcie będą uczestniczyli uczniowie klasy VI. Program będzie realizowany od października do lutego. Odbędzie się pięć 90 minutowych spotkań z uczniami, prelekcja dla rodziców klasy VI oraz szkolenie Rady Pedagogicznej. Zajęcia prowadzone będą w interaktywnej formie warsztatowej, przez wykwalifikowanego trenera. Podczas spotkań uczniowie zostaną wyposażeni w wiedzę na temat zagrożeń płynących z Internetu oraz jak się przed nimi ustrzec.

Zajęcia z dziećmi obejmować będą następującą tematykę:

1. Ostrożność zawierania znajomości, kontakty online.
2. Bezpieczeństwo danych i wizerunku w Internecie, własność intelektualna w sieci.
3. Cyberprzemoc.
4. Hejting.
5. Uzależnienie od Internetu.

Metody pracy wykorzystywane przez nas podczas zajęć z dziećmi i młodzieżą:

– Praca w grupach, parach
– Praca indywidualna
– Analiza historii
– Analiza sytuacji
– Quizy, ćwiczenia, misje
– Drama
– Rozmowa
– Mini wykład
– Burza mózgów
– Prezentacja multimedialna, aplikacja interaktywna
– Praca z materiałem filmowym, kreskówką

Koordynatorem projektu na terenie szkoły jest pedagog szkolny pani mgr Sylwia Stępień .

Pierwsze zajęcia z programu „Bezpiecznie on-line” odbyły się 19 października. Podczas zajęć uczniowie klasy VI zapoznali się z założeniami projektu, trenerem prowadzącym zajęcia Michałem Gluzkiem. Szkolnym koordynatorem projektu jest pedagog pani Sylwia Stępień. Uczniowie wspólnie sporządzili z prowadzącym kontrakt dotyczący zachowania się podczas zajęć. W trakcie zajęć poznawali główne zagrożenia płynące z Internetu. Oglądali filmiki z historiami o niebezpieczeństwach w Internecie. Podejmowali decyzje dotyczące zakończenia historii bohatera kreskówki. Na zajęciach uczniowie byli bardzo aktywni. Chętnie zgłaszali się i udzielali odpowiedzi. Wykonywali ćwiczenia samodzielnie lub w grupach. Atmosfera podczas zajęć była miła i przyjazna . Na zakończenie najbardziej aktywni uczniowie otrzymali nagrody. Dyrekcja szkoły , uczniowie, wychowawca klasy i pedagog szkolny serdecznie dziękuje panu Michałowi-trenerowi za bardzo interesujące i pouczające zajęcia. Dziękujemy.

Bo charakter nie bierze się znikąd

 

Znanych jest wiele objawów uzależnienia od komputera i gier komputerowy wśród najmłodszych. Według dr n. med. Bohdan T. Woronowicza (źródło 3), najbardziej popularne to:

nieustanne przesiadywanie przed komputerem, które zdecydowanie dominuje nad innymi aktywnościami dziecka,

widoczne odseparowanie się od reszty rówieśników,

zainteresowania skupiają się wokół grania,

jest ono nadpobudliwe,

szybko staje się rozdrażnione, kiedy nie może grać lub korzystać z komputera,

ma problem z zasypianiem, koncentracją, zaburzeniami lękowymi,

zaniedbuje obowiązki w szkole i w domu,

wydaje znaczne sumy pieniędzy na opłaty gier online lub używanie różnych portali.

 

Sygnały alarmowe – co może niepokoić?

zdecydowany spadek zainteresowania jakąkolwiek inną aktywnością niż związana z komputerem,

zanik życia towarzyskiego (uwaga, jeśli młoda osoba urządza u siebie lub bywa na imprezach, na których się gra, należy to traktować jako życie towarzyskie!),

długotrwale obniżony nastrój, smutek, wycofanie,

wyraźne pogorszenie wyników w nauce (zamiast uczyć się, osoba spędza czas przed komputerem),

problemy zdrowotne: bóle kręgosłupa, ogólna niska wydolność, bóle głowy, oczu, karku, brzucha, problemy jelitowe.

Warto zaznaczyć, że każdy z tych symptomów może być spowodowany
przyczynami niezwiązanymi z uzależnieniem od komputera.

Czy powyższe objawy dotyczą Twojego dziecka? Jeżeli tak, to jest to czas na podjęcie kilku kroków, aby uzależnienie to nie pogłębiło się.

W dzisiejszych czasach każdy rodzic jest bardzo zajęty. Ciężko znaleźć nam czas na rozmowę z dzieckiem, przygotowanie mu ciepłego posiłku, nie wspominając już o kontroli jego aktywności w sieci. Jednakże jest wiele sposobów zapobiegania uzależnieniu dziecka od Internetu czy komputera. Tych kilka kroków i działań może uchronić je przed poważnymi problemami w szkole, w domu i wśród rówieśników.

KROK 1 Obowiązkowa kontrola czasu dziecka

Czasami bardzo ciężko jest nam kontrolować aktywność naszego dziecka przez cały dzień. Niemniej jednak, powinniśmy być bardzo czujni odnośnie czasu jaki nasze dziecko inwestuje w różnorodne aktywności w Internecie. Według naukowców z Uniwersytetu w Oxfordzie wystarczającą dawką rozrywki i edukacji przez Internet jest 60 minut dziennie (Przybylski, 2014). Oznacza to, że każde dziecko nie powinno przebywać w sieci dłużej niż godzinę w ciągu dnia. Jeżeli tak jednak nie jest, rodzice powinni ograniczyć czas dziecka przed komputerem do około jednej godziny, niezależnie od czasu jaki spędza ono obecnie w sieci. W innym przypadku zwiększa się ryzyko zachorowania na siecioholizm.

KROK 2 Wyjaśnij dziecku do czego powinien być używany komputer

Wiele dzieci nie ma pojęcia, że komputer może być używany do celów edukacyjnych, ponieważ są zbyt zajęte graniem w gry typu strzelanki czy gry pełne przemocy i wulgarnego języka. Ważne jest, aby porozmawiać z dzieckiem i wytłumaczyć mu, że komputer powinien służyć do rysowania, uczenia się nowych liter, czytania czy znajdowania informacji do zadania domowego. Nauczmy nasze dziecko nie tylko zabawy online, ale także nauki. Niech wie, że gra komputerowa czy Facebook to nie wszystko.

KROK 3 Naucz dziecko nauki przez zabawę za pomocą komputera

Jak dowodzą badacze z Instytutu Kontroli i Przeciwdziałania Chorób, używanie komputera w celach edukacyjnych może mieć bardzo pozytywny wpływ na dziecko (Weber, 2015). Kiedy widzisz, że Twój maluch nie może oderwać się od gry np. typu strzelanka, możesz zaproponować mu zmianę gry z rozrywkowej na grę edukacyjną, komiksową czy grę opartą na ulubionej postaci jak na przykład dinozaur czy Minionek. Co więcej, obecnie w sieci jest wiele portali z grami przeglądarkowymi, które uczą matematyki, geografii, fizyki czy nawet języka angielskiego. Zabawa i nauka połączone wspólnie to tylko kwestia kreatywności zarówno dziecka jak i rodzica!

Jeżeli Twoje dziecko gra w gry online, to upewnij się, że są to gry, które wpłyną na jego dobry rozwój, a nie destrukcję. Zadbaj o to, by np. bawiło się ze zwierzakami w grze Zwierzogród, a omijało szerokim łukiem gry pełne przemocy czy wulgaryzmów. To samo dotyczy portali społecznościowych. Poproś je również o nie przesiadywanie godzinami na Facebooku czy YouTubie. W tym czasie zawsze możecie pójść na spacer, lody, ugotować razem obiad czy pojechać na krótką wycieczkę rowerową.

KROK 4 Rozmawiaj z dzieckiem, edukuj je

Pamiętaj, aby nie zapominać o systematycznej rozmowie ze swoim dzieckiem. Jest to bardzo ważne nie tylko dla utrzymania dobrych więzi między wami, ale również dla kontroli jego aktywności online. Podczas takiej rozmowy możesz dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o swoim dziecku, co robi w sieci, z kim rozmawia, dlaczego przesiaduje przed komputerem tyle czasu i w co gra. To pozwoli Ci dokładnie ocenić, czy może ono być zagrożone siecioholizmem czy nie.

KROK 5 Blokuj strony zagrażające dziecku

Kiedy widzisz, że Twoje dziecko regularnie nadużywa danej strony, zablokuj ją. Nie pozwól, aby dziecko uzależniło się od witryn internetowych, które mu zagrażają. Cotygodniowe filtrowanie archiwum przeglądarki internetowej Twojego dziecka jest tutaj idealnym rozwiązaniem profilaktycznym.

Czym jest uzależnienie od Internetu?

Zjawisko IAD (Internet Addiction Disorder) najlepiej opisane zostało w Stanach Zjednoczonych: uzależniony internauta zaczyna spędzać w sieci coraz więcej czasu, ograniczając do minimum jakiekolwiek inne formy aktywności. Popada w swoiste ciągi – sprawdzenie internetowej skrzynki pocztowej kończy się wielogodzinną wędrówka po sieci, której uzależniony nie jest potem w stanie odtworzyć.

Internet jest szczególnie groźnym i uzależniającym medium. Godziny spędzane w sieci to czas odebrany pracy, nauce czy życiu rodzinnemu. Uzależnienie od Internetu staje się coraz poważniejszym problemem społecznym. Według szacunków amerykańskich psychologów około 5% internautów jest uzależnionych od Internetu.

Jak dochodzi do uzależnienia od Internetu? Typowe schematy.

1. Schemat rodzinny. W domu pojawia się komputer. Młody człowiek coraz więcej czasu spędza w pokoju z komputerem. Rodzice początkowo są zadowoleni. Dziecko jest w domu, zajmuje się samo sobą. Cichną spory na temat późnych powrotów do domu. Wszyscy są zadowoleni. Młody człowiek jest pozytywnie zainteresowany techniką i światem. Pierwsze odpadają zajęcia dodatkowe, obowiązki domowe, potem dalsi koledzy i koleżanki, zawęża się krąg znajomych i tematów do rozmów. Wszystko dzieje się w sieci. Rzeczywistość jest mniej interesująca niż świat wirtualny. W końcu pojawiają się kłopoty w szkole lub na uczelni. Młody człowiek je, rozmawia, zasypia i budzi się przy komputerze. Z czasem ta pasja staje się jedną z niewielu czynności, których chce doświadczać.

2. Chat. W domu założono stałe łącze. Młody człowiek ma nieograniczony dostęp do sieci i coraz częściej korzysta z niej. Pewnego dnia trafia na czat. Nagle okazuje się, że ma coś do powiedzenia, że ktoś chce z nim rozmawiać, powierza swoje najskrytsze myśli i sekrety. Zawiera przyjaźnie i dzieje się to tak szybko i bez wysiłku, że chętnie ulega złudzeniu, że znalazł właściwe miejsce dla siebie. Wszyscy go akceptują. Ma mnóstwo znajomych, o czym dotychczas mógł tylko marzyć. Wszystko w jego życiu staje się podporządkowane tej jednej czynności – byciu w sieci. Kiedy rodzina próbuje odciągnąć go od komputera zaczyna kłamać, że robi coś ważnego. Wielogodzinne przebywanie w Internecie wywołuje w nim coraz większą niechęć do życia w rzeczywistości. Świat wirtualny jest prostszy, przyjemniejszy i bez stresu. W sieci nie istnieją wady, niedoskonałości czy słabości – chyba, że sam o nich napisze.

3. Blogi. Coraz popularniejsze są tzw. blogi, czyli pamiętniki wirtualne. Pamiętnik prowadzi się na bieżąco, oprócz tego trzeba przeczytać zapiski koleżanki, skomentować, może jeszcze wyszukać inny ciekawy blog osoby nieznajomej… W ten sposób wizyty w Internecie przedłużają się w nieskończoność.

Trzy fazy procesu popadania w uzależnienie od Internetu.
W pierwszej z nich, określanej jako zaangażowanie, dopiero poznajemy Internet. Występuje zjawisko oczekiwania i zafascynowania. Po ciężkim dniu wyczekujemy momentu, kiedy siądziemy przed komputerem, by się odprężyć. Nawiązywanie kontaktów w Sieci jest sposobem na pozbycie się poczucia osamotnienia i znudzenia. Często w trakcie i tuż po surfowaniu odczuwa się spokój.

W drugim etapie, tak zwanej fazie zastępowania, zaczynamy wymieniać rzeczywiste kontakty na internetowe znajomości. Często nawet podczas spotkań ze znajomymi myślimy o tym, co będziemy robić, gdy wejdziemy do Internetu.

Trzecia faza to ucieczka. Chcemy dłużej przebywać w Sieci. To daje krótkotrwałe, ale silne poczucie satysfakcji. Uzależniony internauta czuje, że wreszcie żyje tak, jak zawsze chciał. Do Sieci uciekamy jak alkoholicy do wódki: przed codziennymi kłopotami. Gdy trzeba powrócić do realnego świata, problemy powracają ze zdwojoną siłą. Pogłębiają się depresja i poczucie samotności, pojawiają się wyrzuty sumienia z powodu zaniedbywanych obowiązków. Aby zapomnieć o zmartwieniach, znowu sięgamy po Internet i koło się zamyka. Gdy mamy dłuższą przerwę w użytkowaniu komputera, tak jak w innych nałogach pojawia się efekt odstawienia: irytacja, panika, niepokój skłaniający do szukania środka uśmierzającego. Kłamiemy o długości sesji internetowych.

Jakie są skutki (symptomy) uzależnienia od Internetu? Zanik więzi rodzinnych i możliwości oddziaływań wychowawczych ze strony rodziców Utrata przyjaciół

 

Utrata dotychczasowych zainteresowań

Osłabienie siły woli i osobowości

Ograniczenie a nawet rezygnacja z ruchu i aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu

Narażenie na szkodliwe bodźce psychiczne (przemoc fizyczna, słowna, erotyka) zamieszczone na wielu stronach www

Zaniedbywanie obowiązków szkolnych i domowych

Nie zdanie do kolejnej klasy (dzieci i młodzież), bądź utrata pracy (dorośli)

Brak środków finansowych potrzebnych na życie.

Wyalienowanie, niemożliwość komunikowania się z ludźmi

Znane są przypadki śmierci spowodowane wycieńczeniem organizmu na skutek długotrwałego przebywania w Internecie, bądź grania w gry komputerowe.

 

Jak można przeciwdziałać, walczyć z uzależnieniem od Internetu?

 

Zacznij od informacji – od zapoznania się z problemem, dostrzeżenia niebezpieczeństw

Codziennie planuj dzień z ustaleniem czasu korzystania z Internetu

Kontroluj i nie przekraczaj zaplanowanego wcześniej czasu przebywania w sieci

Zdobywaj nowych, wartościowych przyjaciół „rzeczywistych”, pielęgnuj przyjaźnie

Rozwijaj swoje zainteresowania, odkrywaj nowe zainteresowania

Spędzaj dużo czasu wolnego z rodziną i przyjaciółmi

Uprawiaj sport

Konstruktywnie rozwiązuj swoje problemy. Zaufaj rodzicom. Twój problem rodzice często potrafią łatwo rozwiązać, ponieważ są ludźmi o większym doświadczeniu życiowym

Korzystaj z pomocy swojego wychowawcy, pedagoga szkolnego lub nauczyciela, którego darzysz zaufaniem

W przypadku zauważenia symptomów uzależnienia od Internetu zgłoś ten problem rodzicom, wychowawcy, pedagogowi, psychologowi. Te osoby chcą Twojego dobra i skontaktują Cię ze specjalistą od uzależnień w celu udzielenia Ci pomocy

W Polsce jest wiele poradni, w których pracują specjaliści od uzależnień.

 

Na podstawie : Nadmierne korzystanie z komputera i Internetu przez dzieci i młodzież
Fundacja Dzieci Niczyje

Gdzie szukać pomocy ?

 

Może się zdarzyć, że ktoś dorosły lub jakiś starszy kolega będzie chciał Cię namówić do zjedzenia lub wypicia nieznanej przez Ciebie substancji, tabletki, a nawet czegoś słodkiego.

Nie daj się namówić !!!
Nie wierz im, że to jest dobre i zdrowe albo, że jest Ci potrzebne do lepszej nauki.

Bądź ostrożny, bo TO MOŻE BYĆ NARKOTYK!!!

Pomyśl czy rodzice byliby zadowoleni, że to bierzesz. Pomyśl, czy jest dla Ciebie dobre, bezpieczne. Czy chciałbyś, żeby to zjadł lub wypił Twój brat, siostra, kolega, koleżanka.
Powiedz sobie w duchu „Nie. Nie wezmę tego”. Jest to ważny krok, bo mówiąc sobie samemu NIE, nabierasz sił, czujesz się pewniejszy. Twoja decyzja poparta jest siłą wewnętrzną.
Potem powiedz głośno – NIE!
Powiedz NIE i najlepiej odejdź od tych, którzy Cię namawiają.
Jeśli możesz, porozmawiaj o tym z rodzicami, wychowawcą, pedagogiem szkolnym.

Bądź ostrożny, bo TO MOŻE BYĆ NARKOTYK!!!

 

SZANOWNY RODZICU

Według raportu Europejskiego Programu Badań Ankietowych w Szkołach ESPAD z 2011 r. młodzi ludzie najchętniej sięgają po alkohol, marihuanę i haszysz. Wśród gimnazjalistów prawie jedna czwarta przynajmniej raz w życiu zapaliła „trawkę” lub „hasz”, natomiast w szkołach ponadgimnazjalnych przyznaje się do tego ponad jedna trzecia.

Jedną z najważniejszych przyczyn sięgania przez młodzież po tego typu substancje są zaburzone więzi emocjonalne w rodzinie, a tym samym brak zaspokojenia podstawowych potrzeb: miłości, bezpieczeństwa, zrozumienia i akceptacji. A to z kolei skutkuje zwiększonym wpływem grupy rówieśniczej na Twoje dziecko.
Pamiętaj! Najlepszą ochroną młodego człowieka przed uzależnieniem jest bliski z nim kontakt – ciepłe i bezpieczne relacje.

Naucz swoje dziecko mówić NIE. Wytłumacz mu, że to właśnie nieuleganie namowom rówieśników (a nie na odwrót!) jest oznaką dojrzałości i mądrości. Poddając się wpływowi kolegów, tak naprawdę okazujemy słabość i niepewność swojej pozycji w grupie.

Poszerz swoją wiedzę na temat narkotyków. Łatwiej przekonasz dziecko o ich szkodliwości używając rzeczowych argumentów. Naucz się rozpoznawać sygnały ostrzegawcze wskazujące na zażywanie narkotyków – by w porę zareagować. Dowiedz się – gdzie możesz znaleźć pomoc dla siebie i dla dziecka, kiedy pojawi się problem.

Szanowny Rodzicu!

Jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko bierze środki odurzające, nie wpadaj w panikę. Nie ulegaj emocjom i nie urządzaj swemu dziecku awantur. Być może dopiero zaczęło eksperymentować z tymi substancjami i nie zdążyło się uzależnić. Prawdopodobne jest też, że do końca nie zdaje sobie sprawy ze zgubnych konsekwencji ich stosowania. Skup się na tym, by uświadomić swemu dziecku na co się naraża. Dobrze przygotuj się do tej rozmowy, dzięki temu wydasz się bardziej wiarygodny i przekonujący.

Wysłuchaj spokojnie, co Twoje dziecko ma do powiedzenia na temat swoich prób narkotykowych. Powstrzymaj się od jakichkolwiek ocen. W żadnym wypadku nie wolno ci go krytykować, obrażać „Ty ćpunie” i zarzucać pretensjami typu „Jak mogłeś mi to zrobić.” Inaczej dziecko zamknie się przed Tobą, a to utrudni Ci podanie mu pomocnej dłoni.

Przedstaw dziecku swoje uczucia wynikające z zaistniałej sytuacji. Powiedz, że jesteś smutna/y i zmartwiona/y, że Twoje zaufanie zostało wystawione na ciężką próbę. Przyznaj otwarcie, że boisz się o syna czy córkę. Następnie poproś, byście razem ustalili nowe zasady, np.: że ma wracać do domu przed godziną 21, dopóki się nie upewnisz, że znów możesz jej/jemu zaufać, albo że w razie Twoich kolejnych podejrzeń o dalsze branie podda się testom krwi i moczu.

Jeśli zauważysz u swojego nastolatka objawy mogące wskazywać na przedawkowanie alkoholu lub narkotyków (omdlenia, majaki, duszenie się, niekontrolowane zachowanie itd.) – Nie wpadaj w panikę i nie próbuj akurat w tej chwili ustalać ich powodów. Natychmiast wezwij lekarza! Pomoc medyczna (płukanie żołądka, odtrucie itd.) jest w takiej sytuacji najważniejsza. Czas na poważną rozmowę przyjdzie potem. Jeśli okaże się, że Twoje dziecko sięga po dane środki od dawna i zaczęło być uzależnione, wiedz, że konieczna będzie profesjonalna terapia.

Szanowny Rodzicu!

Jeśli Twoje dziecko zostanie złapane na posiadaniu narkotyków, zostanie oskarżone o złamanie prawa i wprowadzone do akt policji. Przy pierwszej „wpadce” może zostać ukarane upomnieniem lub grzywną. Jeśli jest w wieku między 10 a 17 rokiem życia może stanąć przed sądem dla nieletnich.

Jeśli wiesz, że Twoje dziecko dzieli się ze znajomymi narkotykami w Twoim domu i nic z tym nie robisz, popełniasz przestępstwo. Pozwolenie na palenie marihuany w Twoim domu również jest przestępstwem.

Jeśli zabierasz dziecku narkotyki żeby powstrzymać je od popełniania dalszych przestępstw, musisz albo je zniszczyć albo bezzwłocznie przekazać policji. Jeżeli tego nie zrobisz i będziesz w posiadaniu tych narkotyków (nawet jeśli nie zamierzasz ich zażywać), popełniasz przestępstwo.

Szanowny Rodzicu! Pamiętaj, że nie jesteś sam!

Pomocą służy Tobie oraz Twemu dziecku pedagog szkolny, także specjaliści w najbliższej poradni psychologiczno-pedagogicznej lub poradni uzależnień.

Masz również do swojej dyspozycji:

Ogólnopolski Narkotykowy Telefon Zaufania 801 199 990, czynny codziennie od 16 do 21 – koszt jak za połączenie lokalne niezależnie od jego trwania.

Infolinię Towarzystwa Rodzin i Przyjaciół Dzieci Uzależnionych „Powrót z U” 0 800 120 359, czynny od poniedziałku do piątku od 10.00 do 20.00, w soboty od 10.00 do 19.00 – połączenie bezpłatne.

Tagi
Pokaż więcej

Podobne Artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Close